Bosnië: bestaat ook nog.

omnomnomnomnomMet al het defensienieuws van de afgelopen week (Amerikanen die hun nieuwe ‘bom der bommen‘ showen, Israël verwikkeld in diplomatiek gesteggel met Australië over een overgelopen spion), zouden we bijna onze eigen achtertuin vergeten.

Hoewel het Dayton akkoord vrede bracht in de Balkan, hield het tegelijkertijd een geïnstitutionaliseerde etnische segregatie in: elke bevolkingsgroep een eigen stuk land, een eigen parlement, eigen klaslokalen (met eigen geschiedenislessen), tot slot 3 presidenten (onder toeziend oog van een internationale High Rep, anders wordt het herrie) en klaar is Kees. Of toch niet?

Relatief rustig is het sindsdien wel. Alleen is de oorzaak van de burgeroorlog opgelost door er een hek om heen te zetten: hierdoor blijft de segregatie springlevend. De afgelopen maanden ging deze zelfs gepaard met geweld. In Mostar werd vorige maand een herdenkingsgebouw opgeblazen, een tweede aanslag werd door de politie voorkomen. Ook zorgde het afspelen van een Servisch nationaal marslied tijdens een herdenking van de burgeroorlog voor consternatie.  Bosnië zou vorige maand beginnen met een volkstelling, maar heeft dit uitgesteld tot oktober wegens lokale (uiteraard etnische) onenigheden.

Terwijl de etnische spanningen onderhuids dooretteren, speelt er zich onder de oppervlakte een tweede strijd af: een economische. In Oost-Europese landen (en Bosnië is hierop geen uitzondering) bepaalt degene die betaalt: rijke zakenmannen – vaak hun vermogen via louche zaakjes opgebouwd – zitten vaak in de politiek. Door de economische crisis verloren enkele zakenmannen/politici (zoals Servische president Dodik) een gedeelte van hun vermogen en dit was direct te merken aan diens politieke positie: minder hard, meer bereid tot (internationale) concessies. Geen geld? Geen invloed.

Wie betaalt er dan in Sarajevo? Sarajevo lijkt met het BBI Centar en de Avaz Twist Tower op weg naar herstel. Of nouja… herstel… Het inkomen ligt ver beneden Europees gemiddelde, dus in het hippe winkelcentrum BBI Centar kan de gemiddelde Bosniër zich nog geen paar sokken veroorloven. De megalomane real estate projecten worden immers niet betaald uit de winst van de lokale hout- en metaalindustrie. Nee, het BBI Centar  is gesponsored door Dubai Islamic Bank (in diezelfde periode vaak gebruikt door Golfsjeiks voor de financiering van terroristische organisaties) en de Avaz Twist Tower door de Bosnische Donald Trump annex politicus, Fahrudin Radončić. In het Westen vooral bekend wegens zijn real estate zaken met Naser Kelmendi die prijkt op de US blacklist wegens drugshandel. De toren zelf is bedacht door de Sabanovic broers (ook zakenlui annex politici) voorheen vooral druk met Bosnische goodwill activiteiten via de Bin Laden Foundation for the poor people of Sarajevo (in 2003 nog salonNATOfähig). Tegenwoordig houden ze zich vooral bezig met het vinden van Islamitische banken in Maleisië voor investeringen. Ondertussen wordt in Sarajevo nog even benadrukt wie dus bepaalt: met Saoedisch geld worden gigantische moskees gebouwd die op de vrijdagen bij lange na niet vol zitten, er heerst een fatwa op de Kerstman, gay-prides is een no-go aangezien deelnemers het risico lopen gestenigd te worden en tot slot was er nog een boze meneer (die een Saoedische subcategorie van de Islam aanhing) die een AK47 leegschoot op de Amerikaanse ambassade.

Bovenstaande in combinatie met de toename van de grijze economie in de regio belooft niet veel goeds voor Bosnië. Twee ‘blokken’ oefenen nu druk uit op de regio, het Oosten door een ‘wie bouwt de grootste’-wedstrijd en het Westen door het angstvallig in stand houden van een apartheidssituatie. Pappen en nathouden: het falen van Bosnië zou immers het falen van de Westerse manier van de peace-enforcement maar ook de post-conflict aanpak zijn. Wanneer het gaat om veiligheid in de Balkan, is het op zijn minst in de gaten houden van dubieuze geldstromen van belang. Hierin is het land niet veel anders dan Rusland of zelfs Italië. Zeker met Kroatië in de EU vanaf juni 2013, is het onwenselijk om aan (onze gemeenschappelijke) EU-grens een seculier buurland te hebben wat naast geld-wasserette ook nog eens fungeert als uitvalbasis voor een ideologische proxy-oorlog. Want met een vlam in deze pan, wordt het 65-jaar-vrede-mede-mogelijk-gemaakt-door-de-EU onverkoopbaar. [DK]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s