Fittie! Schalieolie- en gas voor 2040

Hat0rsEr zit behoorlijk wat methaan, teerzand maar vooral schalieolie- en gas nabij de Noordpool. Naar schatting van US Geological Survey gaat het om 13% van de totale oliereserves en een derde van de totale hoeveelheid schaliegas. De huidige techniek is nog niet helemaal uitgerust op Arctische omstandigheden, waardoor pas (naar verwachting) rond 2040 kan worden geboord. Maar dat mag de pret niet drukken: alle aangrenzende landen roepen het hardst “dibs!” in de hoop dat dat helpt. Want zodra de ijskappen eindelijk een beetje zijn gesmolten, wordt het boren ook gemakkelijker. Welke landen zijn bezig met energie-voor-de-toekomst-touwtrekken en waarom eigenlijk?

Canada, Denemarken, Finland, Noorwegen, IJsland, Rusland, Verenigde Staten en Zweden hebben allemaal nationale grenzen aan het poolgebied. Toch zijn het voornamelijk de “Arctic Five” (Canada, Denemarken, Noorwegen, Rusland en de VS) die elkaar hier al bijna 15 jaar mee zoet houden.

De Battleground

Volgens internationale wet hebben deze landen recht op economische zones tot maximaal 200 mijl vanaf de eigen grens. Behalve op zoek gaan naar bewijs dat je überhaupt een grens hebt, wordt er druk gewerkt binnen totaal bizarre nog-nooit-eerder-van-gehoorde-commissies tot aan grootste publiciteitsstunts aan toe. Diplomatie was nog nooit zo leuk:

Canada: wil erkenning voor de volledige continentale plaat en ja, uiteraard: daar bestaat bij de VN een commissie voor – Commission on the Limits of the Continental Shelf (CLCS). Canada mompelt bij de aanvraag zelf iets over erfgoed, wij mompelen vooral iets over grondstoffen. Momenteel aan het touwtrekken met Rusland. Canada claimt namelijk ook de Lomonosov-rug en een gedeelte van Oost-Siberische kust en zal de Canadese invloedssfeer vergroten tot 200 zeemijlen voorbij de noordpool.

Denemarken: stuurt veel wetenschappelijke wetenschappers met wetenschappelijk materiaal om onomstotelijk wetenschappelijk te bewijzen op wetenschappelijke LOMROG II expedities dat de (daar hebben we hem weer) Lomonosov-rug bij Groenland en dus Denemarken hoort. De Russen stuurden er in 2007 een onderzeeboot op af en kwamen tot een hele andere conclusie, waarover later meer. Denemarken kwam vervolgens met een strategie (in het Engels, dus dan is het presenteren van de ‘strategie’ eerder onderdeel van – maar dat terzijde) tot 2040 waarin zij vast aankondigden het gebied tot aan Groenland te claimen. Zorgt wel voor strategisch gerommel want de VS heeft een militaire basis op Groenland en Groenland ❤ China (wegens allemaal leuke mobiele technologie cadeautjes). Daarnaast bestaat er een zelfbeschikkingswet waardoor theoretisch gezien Groenland (wanneer zij bijvoorbeeld na getouwtrek en schijnheilige herinteresse van Denemarken wegens potentiële olie-pegels denken: “toedeledokie en de tiefus”) zich onafhankelijk kunnen verklaren wanneer zij willen. Maarjah, het gaat dan ook om heel veel gas en olie.

Rusland: kreeg bij aanvraag van de VN commissie “we weten het niet” te horen, dus besloot zelf maar aan de slag te gaan. Zoals u ziet op de onderstaande foto, in 2007 hebben de Russen op de bodem van de Noordpool een vlag geplant – en dus is het gebied van hullie. Het past ook in een rijke historische traditie van Arctische ontdekkingsreizen. Was de Canadese minister BuZa, Peter MacKay, het niet mee eens “This isn’t the 15th century. You can’t go around the world and just plant flags and say, ‘We’re claiming this territory.” Nou, dat kan dus mooi wel: nu Rusland en Canada overlappende claims hebben ingediend besloot Rusland om vlaggen te sturen. Militaire vlaggen. Canada neemt de dreiging zeer serieus en heeft beloofd de Kerstman te beschermen tegen Russische troepen.

De Battleground

Noorwegen: heeft in 2009 ook een aanvraag ingediend bij de VN commissie, voor een groot deel gaat het om de Barentszee, het Nansen Basin – met de toevoeging dat latere aanvragen in de toekomst worden ingediend. Heeft ondertussen al stilletjes een verschil van territoriale mening met Rusland opgelost en hebben alvast afgesproken samen met de Russen aan de slag te gaan. De Noren en de Russen lijken door te hebben dat het boren naar olie en gas onder deze (op zijn zachts gezegd “winterse condities”) niet alleen een uitdaging is voor het bedrijf, maar voor de gehele industrie. Alvorens gas en olie te winnen moet wel de techniek daar zijn; zonder bij het zwarte goud te komen is overdreven gesteggel namelijk tijdverspilling. Daarnaast heeft (net als Denemarken) ook Noorwegen laten weten het “hoge noorden” te zien als kern van het buitenlands beleid. Zeker, hier zit een territoriaal element in (soevereiniteit in Svalbard en omringende natuurlijke bronnen) maar tegelijkertijd zet Noorwegen in op meerdere paarden.

Verenigde Staten: hoort er ook helemaal bij met een eigen nationale strategie voor de regio. Werkt eigenlijk vooral nauw samen met (je verwacht het niet) Canada en ondersteunt Canada vooral met het in kaart brengen van de Arctische zeebodem. Heeft tegelijkertijd wel onenigheid met Canada over de Beaufort zee – maar dit probleem is een soort van opgelost (of niet van heel groot belang) aangezien Canada voornamelijk bezig is met Rusland. Voor de VS gaat het om de toegang tot 30 miljard olievaten en 221 kubieke meter gas. In september 2012 staakte Shell het boren in Chukchi regio (Alaska) omdat het ijs wel heel erg dik bleek maar hervatte de werkzaamheden (waaronder in de Beaufort zee) na toestemming van lokale overheid in Alaska. Voornamelijk reageert de VS op Rusland die één van de belangrijkste militaire bases verplaatsen naar het Noorden of gaan raket-testen bij Noorwegen.

Kortom: er is nog geen rendabele drup olie uit de grond, maar dat hoeft ook helemaal niet in de wereld van megafoon-diplomatie. Gaat het dus eigenlijk wel ergens over? Nou. Eigenlijk kunnen we dat pas zeggen zodra er een druppel olie uit de grond is. Tot die tijd is niemand bereid het risico te lopen dat het wel eens niet zo zou zijn (en dus met lege handen zal achterblijven). Daarnaast hoeft diplomatie niet altijd ‘ergens’ over te gaan, in die zin dat het tastbaar is: diplomatie is juist opereren onder onzekerheid, dus neemt iedereen het zekere voor het onzekere. Daarnaast wordt iets ook een issue zodra iedereen er een issue van maakt (wederom, je zal maar net die ene sukkel zijn die het weglacht). De ene keer is het een dronken diplomaat die thuis de handjes laat wapperen, dan is het weer jezelf rijk rekenen via potentiële olievaten. Dit is een langdurige powerplay die zo nu en dan de kop opsteekt en (naarmate de techniek vordert) in de toekomst vaker in het nieuws komen. Tot die tijd is het elkaar dwarszitten, wapperen met rapporten en elkaar aftroeven voor de camera’s. Elkaar tegenwerken waar je kunt, want samenwerken kan altijd nog. Als het echt niet anders kan.
[Dieuwertje Kuijpers]

Advertenties

5 thoughts on “Fittie! Schalieolie- en gas voor 2040

  1. ‘Canada, Denemarken, Finland, Noorwegen, IJsland, Rusland, Verenigde Staten en Zweden hebben allemaal nationale grenzen aan het poolgebied.’
    Zweden? Finland? Grenzen aan het poolgebied?
    Ja, een stuk boven de poolcirkel, maar houdt ’t mee op volgens mij.
    *kaart bestudeert*

    • Poolgebied is het gebied boven (ten noorden van) de noordpoolcirkel (de Arctis). Dus ja, ook Zweden en Finland.

      Zweden was tot voor kort zelfs voorzitter van de Arctic Council, (nu tot 2015, Canada) een intergouvernmentele organisatie waar de eerder genoemde landen ook allemaal lid van zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s