Lijstje! Amerikaanse presidentskandidaten: haviken of duiven?

pewpewWaarom de Amerikaanse presidentsverkiezingen zo belangrijk zijn? Omdat Amerika eigenlijk gewoon een ambigram van de NAVO, de opvolger van de F16, de situatie in het Midden-Oosten, en algehele geopolitiek-dominator is.

Of nou ja. Vooral Nederlandse regeringsleiders zijn er niet vies van om te doen wat ze aan de overkant van de plas ook doen. Aangezien wij graag willen weten waar wij brave belastingbetalende burgers aan toe zijn, besloten wij de 10 belangrijkste presidentskandidaten op een rijtje te zetten voor jullie. Het beloofde buitenlandbeleid wordt eerst binnenstebuiten gekeerd om vervolgens lekker ongenuanceerd alsook prematuur te gaan stempelen. Vandaag de eerste vijf vanuit de Republikeinse Partij: zijn deze potentiële POTUS’en havik of duif? 

Mike Huckabee (Republikeinse Partij)

huckabeeDe oud-gouverneur van Arkansas was tot voor kort presentator van een talkshow op de rechtse zender FoxNews. Voor Huckabee, zelf een voormalige baptische dominee, vormt de onvoorwaardelijke steun voor Israel de hoeksteen van zijn buitenlandse politiek. Voor evangelische christenen is de staat Israël uiteraard heilig. Veel evangelische christenen geloven dat Israel door god aan de joden is gegeven. Huckabee staat ook achter de controversiële nederzettingenpolitiek van de Israëlisch regering. Huckabee noemt de bezette gebieden “Judea and Samaria”. Over mensenrechten van Palestijnen maakt de Hucksta zich geen zorgen want volgens Huckabee zijn de Palestijnen een geconstrueerde entiteit om Israël uit zijn land te verdrijven. Huckabee is mordicus tegenstander van een twee-staten-oplossing voor Israëlisch-Palestijns conflict. Volgens Huckabee willen Palestijnen geen vrede, Israël uiteraard wel want dat land is heilig in de ogen van Huckabee. Obama doet uiteraard alles verkeerd en is bovendien veel te soft voor Hamas. Huckabee wil islamitisch extremisme en terrorisme keihard bestrijden. Hij steunt keiharde militaire acties tegen IS in Syrië en Irak, hij wil zelfs Amerikaanse grondtroepen inzetten om IS te verslaan. In 2011 suggereerde Huckabee Amerikaanse grondtroepen te willen inzetten bij de interventie in Libië en ook in Irak tijdens de surge in 2007 wilde Huckabee meer grondtroepen inzetten. Huckabee is snel bereid tot militaire interventie inclusief de inzet van grondtroepen. Ook in Iran wil Huckabee militaire acties uitvoeren om te voorkomen dat Iran nucleaire wapens ontwikkelt. Huckabee is fel tegen het akkoord met Iran dat Obama heeft gesloten, maar nu door het Congress moet worden goedgekeurd. Als Amerika niet militair optreedt tegen Iran, dan mag Israël militaire aanvallen tegen Iran uitvoeren als het aan Huckabee ligt. IJzervreter Huckabee staat een keiharde militaristische interventionistische buitenlandse politiek voor zoals een goeie rechtse havik betaamt. Daarom wil Huckabee de militaire uitgaven flink verhogen tot 6% van het bruto nationaal product.

Eindrapport: Foxnews-goude-koffers-uit-Israël-hawk

Lindsey Graham (Republikeinse Partij)

grahamOndanks zijn lage populariteit en flinke oppositie van de rechts-populistische Tea Party beweging is deze senator uit South Carolina na zijn herverkiezing in 2014 begonnen aan zijn derde termijn. Graham was als aanklager vanuit het Huis van Afgevaardigden betrokken bij de kansloze poging-tot-afzetting van Bassie Clinton. Graham is tegenwoordig één van de toonaangevende Republikeinen op het gebied van nationale veiligheid en buitenlandse politiek. Graham is de vaste adjudant van de geharnaste oorlogshavik, senator John McCain uit Arizona, in hun pleidooi voor militaire interventies. Graham was McCain’s voornaamste steunpilaar bij zijn campagnes voor het presidentschap in 2000 toen McCain de strijd om de Republikeinse nominatie verloor van George Bush en in 2008 toen hij verloor van Barack Obama.

Graham pleitte nadat Assad Obama’s befaamde rode lijn, het gebruik van chemische wapens op de bevolking van Syrië, had overschreden voor militaire luchtaanvallen ondanks de enorme twijfels of deze effectief zouden kunnen zijn. Later pleitte hij zelfs voor het inzetten van grondtroepen om chemische wapens veilig te stellen zodat deze niet in de handen van extremisten zouden kunnen vallen. Ook in de strijd tegen ISIS pleit Graham voor grondtroepen in Syrië omdat ISIS een existentiële bedreiging vormt voor de VS met slecht 17000 strijders tegen de militaire supermacht Amerika.

Volgens Graham is de chaos in Irak, de belangrijkste wegbereider voor de opkomst van ISIS en de stichting van het kalifaat, de schuld van Obama en niet te wijten aan de invasie en bezetting van Irak door Ome Sjors. Sterker nog Graham was in 2003 en 2004 een belangrijke verspreider van de sprookjes van de Bush-regering over Irak: de aanwezigheid van massavernietigingswapens en de link tussen Hoessein en Al Qaeda. Graham is gek genoeg om, ondanks de draai van Jeb Bush over Irak, nog vol te houden dat de Irakinvasie in 2003 een groot succes was totdat Obama het allemaal verpestte in 2011 toen hij de Amerikaanse troepen terugtrok. Graham is niet mordicus tegen iedere deal met Iran, maar hij stelt wel voorwaarden aan zijn goedkeuring waarvan inspecties van militaire installaties de belangrijkste is. Volgens Graham is Iran de vijand van de VS en vormt een nucleair Iran een grotere bedreiging dan ISIS. Frappant is dat Graham in Libië geen grondtroepen wilde inzetten, uiteraard steunde hij wel de interventie van de NAVO. Wel vond hij dat de VS agressiever zou moeten optreden om van Khadaffi af te komen. Als Khadaffi weg zou zijn geruimd, dan zouden de grootste problemen zijn opgelost in Libië.

Graham heeft zich nog niet kandidaat gesteld voor het presidentschap maar hij speelt serieus met de gedachte omdat het volgens hem ontbreekt aan kandidaten met de juiste ervaring, leiderschap en visie op het gebied van buitenlandse politiek: “I think the world is falling apart and I’ve been more right than wrong when it comes to foreign policy.” Graham is gespecialiseerd in apocalyptische waarschuwingen voor het einde van de wereld en de hemel die naar beneden valt. Alles is een bedreiging bij de groot-handelaar in angst Graham. Daarom moet Amerika vastbesloten zijn en leiderschap tonen. Graham bedoelt met dit mantragalore de inzet van Amerika’s militaire supermacht.

Volgens Graham is hij de enige die een duidelijke en coherente visie heeft op buitenlandse politiek. De volgende president staat voor grote uitdagingen op het gebied van buitenlandse politiek met terreuraanslagen in Europa, de opkomst van ISIS, het sektarische geweld tussen soennieten en sjiieten in Irak, de burgeroorlog in Syrië, een mogelijke burgeroorlog in Libië doordat het centraal gezag is weggevallen na de interventie van het Westen, nucleaire onderhandelingen met Iran en het conflict met Poetin in de Oekraïne. Graham denkt dat hij de kandidaat bij uitstek is die deze problemen kan oplossen door weer een agressieve buitenlandse politiek te voeren gebaseerd op groots militair machtsvertoon en interventionisme. Dat die militaire interventies meer kwaad dan goed hebben gedaan mag de pret niet drukken. Dat Graham de allerrabiaatste volidioot is mag blijken uit zijn uitspraak dat in tijd van oorlog, dat het volgens hem altijd is, Amerika zich geen vrijheid van meningsuiting kan veroorloven. Voor zijn oorlogshitserij offert hij de Bill of Rights op het haviken-altaar van het neoconservatisme.

Eindrapport: pew-pew-pew-Muricah-hawk

Scott Walker (Republikeinse Partij)

walkerScott Walker is de succesvolle gouverneur van Wisconsin, een blauwe staat in het Noorden. Walker heeft drie verkiezingen op rij gewonnen in zwaarbevochten campagnes. Hiermee heeft Walker zijn reputatie gevestigd als de succesvolste Republikein in het tijdperk van Obama. Walker, zoon van een dominee, is een evangelische christen. Hij is één van de weinige kandidaten die de Tea Party en het partij-establishment achter zijn kandidatuur, die hij nog moet aankondigen, kan verenigen.

Op het gebied van buitenlandse politiek is Walker nog een onbeschreven blad. Hij heeft weinig kennis en ervaring met buitenlandse politiek. Het ontbreekt Walker aan intellectuele diepgang. Tijdens een trip naar Londen vergeleek hij ISIS met zijn strijd met vakbondsactivisten tot ergernis van velen, ook in zijn eigen partij. Daarom wordt hij nu bijgeschoold zodat hem een afgang zoals Palin in 2008 wordt bespaard. Hij is erg voorzichtig, onzeker en bang om fouten te maken. Walker is weinig uitgesproken omdat hem dat kwetsbaar maakt als hij weer onzin uitkraamt. Daarom spreekt hij vaak in vage algemeenheden en bezigt hij retorische porno als hij over buitenlandse politiek spreekt zoals in februari tijdens een interview bij de grote televisiezender ABC. Amerika moet weer leiderschap in de wereld tonen en Walker spreekt graag over nieuwe, gedurfde en verfrissende ideeën als het over buitenlandse politiek gaat, want dan valt zijn inhoudelijke leegte niet zo op. Het verfrissende idee van Walkers buitenlandse politiek is dat Amerika nog agressiever moet zijn en bereid om over al grondtroepen in te zetten. Volgens Walker worden internationale crisis zoals in Syrië en Irak voorkomen als Amerika weer sterk is, geleid door een sterke president die een krachtige boodschap heeft voor de wereld, want dan valt er met de VS niet te spotten. Het is buitengewoon ongelofelijk dat iemand met deze simplistische Sesamstraat-retoriek één van de favorieten is voor de Republikeinse nominatie.

De ideeën van Walker zijn weinig verfrissend en ook niet gedurfd maar vrij standaard interventionistisch voor een Republikeinse presidentskandidaat. De veiligheid van de VS is volgens zijn weinig originele visie gediend met militaire interventies in het Midden Oosten. Walker is erg vaag en onduidelijk over zijn mogelijke intenties om grondtroepen in te zetten in Syrië. Ook Walker is een havik die een militaristische buitenlandse politiek voor staat, maar hij is vooralsnog erg voorzichtig en weinig uitgesproken. Walker is geen groot denker en ook geen visionair. Hij overziet de gevolgen niet van zijn eigen retoriek. Als president Walker overal grondtroepen zou inzetten waar islamistische terroristen actief zijn, dan zijn de VS vrij snel weer verwikkeld in talloze militaire operaties in Irak, Syrië, Jemen, Afghanistan, Iran, Saoedie-Arabië, Pakistan, etc. Behalve de onmogelijkheid van dergelijke militaire inspanningen, zou dit buitengewoon ineffectief zijn. De War on Terror heeft geresulteerd in meer jihadistische groeperingen in plaats van minder. In die zin is de War on Terror totaal mislukt. Daarnaast vormen niet alle jihadistische groeperingen een gevaar voor de nationale veiligheid van de VS, zodat het standpunt van Walker vrij ridicuul is. Walker heeft nog niets doms gezegd zoals Jeb Bush over de inval van Irak met grondtroepen met de kennis van nu, maar gelet op zijn honger naar militair avontuur, waar de Amerikaanse publieke opinie niks van moet hebben, heeft Walker weinig geleerd van het Irak-fiasco.

Eindoordeel: havik-want-anders-kan-ik-het-schudden-als-Republikeinse-kandidaat

Marco Rubio (Republikeinse Partij)

RubioDe jonge, Cubaans-Amerikaanse senator uit Florida is in 2010 gekozen in de Amerikaanse senaat op de vleugels van de rechts-populistische Tea Party beweging. Rubio behoort tot de conservatievere vleugel – in tegenstelling tot de libertarische vleugel – van de Republikeinse Partij. Dat komt vooral tot uitdrukking in zijn opvattingen over nationale veiligheid en buitenlandse politiek. Rubio viel vriend en vijand op door zijn rust en zijn welbespraaktheid. Rubio is daarom vaak vergeleken met Obama. Rubio is een groot talent in de Republikeinse Partij maar zijn populariteit heeft averij opgelopen door zijn bereidheid om compromissen te sluiten met de Democraten over de hervorming van de immigratiewetgeving.

Centraal in de kandidatuur van Rubio staat zijn neoconservatieve militaristische buitenlandse politiek. Met een ‘peace-through-strength’ visie op internationale relaties gebaseerd op hogere defensie-uitgaven wil Rubio de dreiging van islamitisch extremisme en autoritaire staten als Rusland, Iran en Cuba beantwoorden. Volgens Rubio moet Amerika weer een leidende rol spelen in de wereldpolitiek na de terughoudende rol van de VS onder Obama. Volgens Rubio moeten de idealen van de VS weer centraal komen te staan in de Amerikaanse buitenlandse politiek: bescherming van mensenrechten en de steun voor democratische beginselen.

Rubio is tegen de deal met Iran omdat de nucleaire dreiging van Iran wordt gefaciliteerd en van Iran een regionale macht maakt. Iran is volgens Rubio een grote bedreiging voor de wereld. Rubio heeft zich niet uitgesproken, wat ook erg onverstandig zou zijn, voor militaire actie tegen Iran gedurende een Rubio presidentschap. Rubio wil keihard optreden tegen ISIS vanuit de lucht en is niet bereid om zich uit te spreken voor grondtroepen. Rubio is fanatiek pro-Israël en tegen een twee staten-oplossing van het Israelisch-Palestijns conflict.

Rubio staat voor een agressieve war on terror met het verlengen van de controversiële provisies, sinds de onthullingen van NSA-klokkenluider Edward Snowden, uit de Patriot Act, grootschalige afluister- en spionagepraktijken van de NSA – ook van Amerikaanse burgers – het gebruik van drone-aanvallen op vermeende terroristen en handhaving van martelkamp Guantánamo Bay. Gevangenen van Gitmo wil Rubio geen enkele rechten geven. Hij wil terreurverdachten niet behandelen als verdachte maar als krijgsgevangenen.

Rubio is een echte neoconservatieve havik die wil dat Amerika haar spierballen laat zien in het buitenland en de War on Terror van Bush en Obama wil voortzetten. Dat die niet heel effectief is, mag de pret niet drukken. Hoewel Rubio een interventionist is, lijkt hij voorzicht met de inzet van grondtroepen. Meer dan andere meer ervaren Republikeinse presidentskandidaten, is Rubio erg zelfverzekerd en niet heel voorzichtig als hij spreekt over buitenlandse politiek. Rubio is door zijn lidmaatschap van de senaatscommissie voor buitenlandse zaken en de inlichtingencommissie goed op de hoogte van buitenlandse issues.

Eindoordeel: Bush-3.0-havik

Rand Paul (Republikeinse Partij)
rand-paulRand Paul is de libertarische senator voor Kentucky sinds de Tea Party verkiezingsgolf van 2010 en de zoon van presidentskandidaat in 2008 en 2012 Ron Paul. Rand Paul is iets pragmatischer en minder rabiaat dan zijn vader. Rand Paul werd door Time de interessantste man in de Amerikaanse politiek genoemd. Rand Paul is een vertegenwoordiger van de libertarische vleugel van de Tea Party en gelooft oprecht in een constitutionele republiek en een kleine overheid ook op het gebied van buitenlandse politiek. Rand Paul is erg sceptisch over militaire interventies van de VS zonder isolationistisch te worden. Rand Paul was tegen militair interveniëren in Syrië na de rode lijn die President Obama had getrokken ingeval van gebruik van chemische wapens door Assad en tegen de militaire interventie in Libië in 2011 en in 2003 in Irak. Volgens Paul is de opkomst van IS te wijten aan de neoconservatieve haviken in zijn eigen partij met hun invasie van Irak. Paul heeft met dit verwijt veel haviken tegen de haren in gestreken. Neocons als McCain en Graham noemt Paul de schoothondjes van Obama. Het afzetten van seculiere dictators in het midden oosten zodat jihadistische groeperingen als IS vrij spel krijgen, vindt Rand Paul hele domme buitenlandse politiek. Rand Paul is voor onderhandelingen met Iran. Rand Paul heeft naam gemaakt met een filibuster van 13 uur in de senaat om te protesteren tegen het gebruik van Drones op Amerikaans grondgebied tegen Amerikaanse burgers zonder proces. In de afgelopen weken jaagde Rand Paul opnieuw neoconservatieve krachten in zijn partij tegen zich in het harnas door de strijd tegen de NSA en de verlenging van de Patriot Act te leiden.

De ani-interventionistische standpunten van Rand Paul baren veel conservatieve kiezers grote zorgen. Hun steun heeft hij wel nodig om de Republikeinse nominatie te kunnen binnenslepen. Om een wit voetje te halen bij deze conservatieven heeft Rand Paul toch wat meer havikachtige taal. Zo gaf hij één van zijn eerste campagne-speeches voor de USS Yorktown, een oorlogsschip voor de kust van South Carolina om zichzelf neer te zetten als opperbevelhebber van het leger. In interviews presenteert Rand Paul zich als Reagan Republikein die gelooft in peace through strength die gelooft in sterke defensie, typische agitprop van neoconservatieve haviken. Rand Paul heeft in zijn begrotingsvoorstellen flinke bezuinigingen ingeboekt op defensie, maar sinds hij presidentiële ambities koestert stelt hij verhoging van de defensie-uitgaven voor. Rand Paul is ook voorstander van de militaire strijd tegen IS, hoewel alleen vanuit de lucht. Hij gaat nog niet zo ver dat hij ook grondtroepen wil inzetten. Iran vindt hij nu een groot gevaar, terwijl hij aan het begin van zijn politieke carrière Iran geen gevaar vond voor de VS. De deal met Iran van Obama wijst hij daarom af. Sinds Rand Paul presidentskandidaat is, wil hij Israel ook blijven steunen terwijl hij voorheen van alle foreign aid afwilde. Dat is ook een knieval voor de rechtse haviken in zijn partij. Evenals zijn rechts populistische stelling dat de radicale islam de grote vijand van de VS is, terwijl een echte libertariër de overheid het grootste probleem vindt. Daarom moeten we Rand Paul toch indelen bij de haviken, hoewel van het meest gematigde soort. Daarom is Rand Paul wel een beetje hawk, maar toch ook niet helemaal.

Eindoordeel: knieval-voor-rechtse-partijgenoten-havik(je)

[Jos Lubbers, een principiële liberaal en daarom ex-VVD’er. Schrijft graag over Amerikaanse politiek, onder andere op Sargasso.nl. Andere leuke politieke weetjes vanaf de overkant van de plas twittert hij gratis-en-voor-niets weg]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s