Over stukjeduiding

Freelance journalist Defensie en (inter)nationale politiek voor onder meer Follow the Money, Groene Amsterdammer & Nieuwe Revu

‘Anders is al dit werk voor niets geweest’

voorkantVanmorgen mocht ik op Radio 1 in het programma Spraakmakers vertellen over de normale-mensen-vertaling van mijn promotieonderzoek. Vanaf vandaag is mijn boek ‘Anders is al dit werk voor niets geweest: hoe politici omgaan met militaire verliezen’ te verkrijgen. 

Wat hebben de Noord-Zuidlijn, vrijwel alle IT-projecten bij de overheid en de marinierskazerne in Vlissingen gemeen met de Vietnam oorlog? Juist. Ondanks nieuwe informatie en teleurstellende resultaten besloten politici om – in plaats van bijsturen – door te gaan op de ingeslagen weg. Dit is vreemd. Want als mijn gedrag negatieve resultaten oplevert, dan zal meer van datzelfde gedrag niet ineens positieve resultaten opleveren. Als je bijvoorbeeld in de winter je ijsjes aan de straatstenen niet kwijtraakt, zal de oplossing niet zijn ‘nog meer ijsjes proberen te verkopen in de winter’. De kansen op winst zullen juist worden verhoogd als je bijstuurt (‘probeer het eens in de zomer’).

En toch doen we het: blijven investeren in een verloren zaak. Throwing good money after bad is niet voor niets een gevleugelde uitspraak. De vraag is of politici in democratieën eveneens de neiging hebben om dit ‘irrationele’ gedrag te vertonen, of dat de sprekende voorbeelden slechts incidenten zijn. Want rationeel gezien zou je dit gedrag niet bij democratische politici verwachten. Stug doorgaan met slecht en impopulair beleid is niet bepaald handig wanneer kiezers elke vier jaar een ‘sanctie moment’ hebben (in de vorm van verkiezingen) je kunnen afstraffen voor slecht en impopulair beleid. Toch zagen we toch degelijk enkele Amerikaanse presidenten stug doorzetten tijdens bijvoorbeeld de interventie in Vietnam en Irak. Ondanks het verlies van publieke steun en de toename in militaire slachtoffers besloten de presidenten Johnson (tijdens Vietnam) en W. Bush (tijdens Irak) immers om niet minder maar juist meer te investeren (en meer troepen te sturen).

Hoe is dit mogelijk? Is dit een typisch ‘Amerikaans’ fenomeen, of is het iets wat alle democratieën (zoals Nederland) laten zien? Wat zijn hier mogelijke verklaringen voor? Met deze vraag heb ik mij sinds 2013 bezig gehouden voor mijn promotieonderzoek. Vanaf vandaag is ook de versie in normale-mensen-taal te lezen en te verkrijgen bij uw betere boekhandel! #koopdatboek

Advertenties

DIENSTMEDEDELING: Stukje Duiding goes professioneel

GEENZORGENIKBENEENPROFESSIONALDik 5 jaar geleden begon ik samen met toenmalig collega – Stephan de Vries –  dit blog. Als politicoloog (beiden gespecialiseerd in Internationale Betrekkingen) waren wij ervan overtuigd dat Nederlandse achtergronden bij defensie en nationale veiligheid wel een Stukje Duiding konden gebruiken. Tientallen artikelen, diverse lezingen en een promotietraject aan de Vrije Universiteit later, heb ik besloten om mijn grote liefde (namelijk inzichten uit het vakgebied op begrijpelijke wijze toegankelijk maken voor een breed publiek) om te zetten in een professionele carrière.

Per september 2017 ben ik freelance in te huren als all round wijsneus op het gebied van defensie en nationale veiligheid. Dit kan in schrijvende (onderzoeksjournalistieke) vorm, maar uiteraard ook in sprekende vorm. Onder welke naam terug te vinden in de Gouden Gids? Stukje Duiding, uiteraard! Misschien later als we groot zijn zal makker De Vries toetreden in dit aanstonds imperium, maar hij is vooralsnog dark side en verschaft zijn Stukjes Duiding vanachter de schermen in Den Haag.

De website zal dus binnenkort omgebouwd worden, maar uiteraard blijft het oude blog toegankelijk. Waar wordt er de komende tijd zoal geduid? Sinds vorige week ben ik vol aan de bak als onderzoeksjournalist Defensie en Nationale Veiligheid bij Follow the Money, maar zal bijvoorbeeld ook een masterclass International Security coördineren aan de Vrije Universiteit. Daarnaast zullen nieuwe Stukjes Duiding (zoals jullie die gewend zijn: in spreektaal en met superflauwe woordgrapjes) tweewekelijks verschijnen op ThePostOnline. De eerste – waarin de casus van de huidige militaire inzet in Sint Maarten wordt gebruikt om het fenomeen “blame avoidance” uit te leggen – verscheen vanmiddag en is hier terug te lezen!

Vrouwen bij Defensie II: Waarom vrouwen niet thuishoren bij het Korps

anchorVorige keer op dit blog schreef ik een betoog over nut en noodzaak van gelijke fysieke eisen voor zowel mannen als vrouwen bij Defensie. Als de organisatie immers gelijkwaardigheid hoog in het vaandel heeft staan, is het openstellen van bepaalde functies zonder te toornen aan de toelatingseisen de enige optie die dit waarborgt. Dit betekent niet dat het rücksichtslos opengooien van alle functies voor vrouwen (zoals de teneur in zowel Nederland als gidsland Amerika lijkt te zijn) weer het andere uiterste. Er dient een uitzondering gemaakt te worden en wel bij het Korps Mariniers en het Korps Commandotroepen.

Daar horen vrouwen simpelweg niet thuis.

Lees verder

Vrouwen bij Defensie: Tijd voor echte gelijkheid

abfabOnlangs startte het ministerie van Defensie een wervingscampagne, specifiek gericht op vrouwen, die tegelijkertijd als doel had om vooroordelen aan de kaak te stellen. Via gesponsorde content (lees: beautyblogmeisjes een zak geld geven om te vertellen dat Defensie suuuuuuperchill is) moesten allerhande “powervrouwen” worden gemobiliseerd om “het verschil te maken”.

Maar hela-hola wacht eens even: als Defensie vrouwen daadwerkelijk serieus neemt, streeft naar gelijkheid en op zoek is naar “powervrouwen”, waarom liggen dan de fysieke keuringseisen voor vrouwen nog altijd lager dan voor mannen?

Lees verder

Recensie: Kaalslag bij Defensie

KHU8CH7ZSHOnlangs verscheen het boek van FTM-collega Krijn Schramade met de veelzeggende titel “De Kaalslag bij Defensie: een amper inzetbare krijgsmacht door visieloze politiek en bezuinigingen”. Want, zo stelt Krijn (wij mogen Krijn zeggen), ondanks de toenemende veiligheidssituatie in het Midden-Oosten en aan de Europese buitengrenzen “dobbert defensie al jaren in een zee van visieloze politiek, ondoordachte bezuinigingen en hoge ambities”. Kortom: een armzalige krijgsmacht in roerige tijden. Hoe heeft het in hemelsnaam zo ver kunnen komen, luidt de onderzoeksvraag.

Lees verder

De missie in Mali: grootste risico is formuleren end game

screwyouWat doen wij eigenlijk daar in Mali en hoe kan de VN-missie MINUSMA succesvol bijdragen aan vrede en veiligheid aldaar? Morgenavond ga ik hierover in debat bij een speciale editie van “De Oplossers” (georganiseerd door Tertium in samenwerking met Vrij Nederland en de Vrije Universiteit) in de Stadsschouwburg te Amsterdam. Behalve collega-wetenschappers zoals wetenschapsfilosoof Pim Klaassen en hoogleraar antropologie Mirjam de Bruijn, zullen ook ervaringsdeskundigen zoals voormalig Apachepiloot Peter Gordijn en documentairemaakster Gabrielle Provaas hun licht laten schijnen over de (Nederlandse bijdrage aan de) MINUSMA-missie.

Voor de liefhebbers alvast een Stukje Duiding.

Lees verder

Westen stuurt wapens naar Libië. Want dat ging de vorige keer ook zo goed

oopsGisteravond kwam naar buiten dat de Verenigde Staten met een twintigtal landen (waaronder het Verenigd Koninkrijk en Duitsland) in de Veiligheidsraad druk aan het lobbyen zijn om het wapenembargo op Libië (gedeeltelijk) op te heffen. Doel? De huidige internationaal erkende regering te voorzien van wapens zodat zij zich gesterkt zien in de strijd tegen ISIS en andere militant gespuis. Vandaag gaan de besprekingen in Wenen door en Italië heeft al aangegeven bereid te zijn om troepen te sturen naar het land.

Hoewel ISIS van de kaart vegen als muziek in de electorale oren klinkt, is het nog maar de vraag of de Westerse coalitie niet voor de zoveelste keer in dezelfde valkuil trapt. Lees verder