In hoeverre is ISIS erfenis van Saddam?

Miss me yet?Steeds meer stemmen gaan (terecht) op om ISIS niet simpelweg te zien als een terreurgroep. Hiervoor heeft de organisatie te diepe wortels in de opstand in Irak en is (mede door oud-gedienden van het Baath regime in de hoogste ranken) een organisch onderdeel van de huidige Iraakse politiek. Toch is het te simplistisch om de oorsprong van ISIS exclusief neer te leggen bij Saddam’s sektarische islamiserings-agenda. Niet alleen wordt de omvang en impact van dit beleid schromelijk overdreven, maar tevens onterecht gezien als dé basis voor ISIS.

Lees verder

Advertenties

Over Libië, jihadgala’s en apocalyptisch antisemitisme

raccoonHet ISIS-recept is onderhand bekend. Men neme een land verscheurd door burgeroorlog, geserveerd op een bedje van minimaal 5 tot 10 elkaar beconcurrerend rebellengroeperingen, voorzien van een flinke snuf wapens achtergelaten door het Westen et voilà: een potentieel ISIS-broeinest is geboren.

Wat maakt juist Libië in de ogen van ISIS strategisch waardevol territorium? Wat zegt dit over de wereldvisie van ISIS, en wat heeft deze visie te maken met het oerhollandse “jihadgala”? Wat kunnen (of moeten) wij in Nederland (juist niet) doen in de strijd tegen ISIS?

Lees verder

Syrië: het nieuwe Afghanistan

17d580e02d5e63238c208a495ec5d8e7f2f9a259612971e94ff57957061c8947Ontwikkelingen in Syrië, Irak en Libanon zijn zo nauw met elkaar verweven dat we deze landen inmiddels kunnen vergelijken met de AfPak-regio.

Pro-Iraanse krachten hebben zich diep geworteld in Damascus en de macht gegrepen in het aangrenzende Bagdad en Beiroet. De structurele uitsluiting van soennieten in Irak en Libanon splijt de samenlevingen aldaar, zoals blijkt uit de opkomst van Jihadistische groeperingen. Dat is de explosieve context van het Syrische conflict.

Lees verder

Missie naar Mali brengt stabiliteit, geen quick fix voor nationale problemen

800px-CV90_photo-021 Mali. Onze beste militairen gaan er heen om de rebellen en moslim-extremisten te verdrijven. Wat wij op tv zien en in de kranten lezen, leert ons dat Mali vergeven is van Al Kaida strijders. Die baasjes zouden bijna heel Noord-Afrika hebben ingenomen. Al eerder heb ik geschreven over de veerkracht van Al Kaida, maar wat de media ons over Mali voorschotelen, is weer het andere uiterste.

Maar als het niet Al Kaida is dat de vrede bedreigt in Mali, wat is er dan wel aan de hand? Wat is eigenlijk de oorzaak van de huidige penibele situatie? Mali was immers toch een voorbeeld van democratie, het boegbeeld voor Derde Wereld-landen die in staat zijn om vrije verkiezingen te houden? Hieronder leest u meer over de geschiedenis van Mali en welke zaken er, naast het militaire ingrijpen, aangepakt moeten worden. Spoiler: er is geen militaire oplossing voor het conflict, ingrijpen kan enkel een bijdrage leveren.

Lees verder

De mythische dreiging van Al-Shabaab

WTF DUDE Al-Shabaab. Tenzij u zo nu en dan StukjeDuiding leest voorbij de leesverder, heeft u er waarschijnlijk pas van gehoord sinds ze besloten om een Keniaans winkelcentrum te bestormen. Direct dartelden ook onze Nederlandse parlementariërs, vol van jeugdig enthousiasme, als ongeduldige puppies om de nieuwsberichten heen, uiteraard vergezeld van ferme taal. De organisatie zou ASAP, subiet alsook directemento op de lijst van terroristische organisaties gezet moeten worden. Plaatsing op een dergelijke lijst betekent het bevriezen van financiële tegoeden, stopzetten van eventuele verzekeringen en (wanneer het gaat om individuen) paspoorten intrekken. Vragen wij ons toch twee dingen af: vormt Al-Shabaab een existentiële dreiging voor Nederland, en zal een plaatsing op de terreurlijst überhaupt iets uitmaken? Goede vragen – wij pakten de verrekijker en zochten het vanaf ons balkon voor jullie uit.
Lees verder

Al-Kaida, de Phoenix?

68-al-qaeda-naval-branchOnlangs verscheen in de Trouw een artikel over de relatief veilige situatie die we op dit moment in Nederland mogen genieten. We zouden irrationeel op terrorisme reageren terwijl die dreiging in werkelijkheid erg mee zou vallen. Is het wel zo? Hoe staat het eigenlijk met Al-Kaida? Zeker vandaag, 12 jaar na 9/11, is het tijd om te bekijken wat de omvang is van de dreiging die uitgaat van deze terroristische organisatie.

Eerst even terug in de tijd. Op 2 mei 2011 werd Bin Laden geëxecuteerd tijdens een Amerikaanse raid. Dit was de kers op de taart voor de War on Terror. Deze oorlog – overigens zonder duidelijk strategie en end-state – resulteerde in de strategische overwinning. Toch is Al-Kaida druk bezig om als een Phoenix uit diens assen te herrijzen om de positie van weleer terug te claimen. Deze wederopstanding heeft verschillende oorzaken. De rol van de nieuwe leider, Ayman al-Zawahiri, het inspelen op het machtsvacuüm die de Arabische lente achterlaat en behendige rekrutering; het komt hieronder allemaal aan bod.

Lees verder

Al-Kaida heeft geen aanslag meer nodig

De overtrokken reactie op de recente terreurdreiging laat zien dat Al-Kaida geen aanslag meer nodig heeft om haar doel te bereiken, betogen Stephan de Vries en Dieuwertje Kuijpers.

Na communicatie van Al-Kaida te hebben onderschept, besloten de Verenigde Staten afgelopen week massaal ambassades en consulaten in het Midden-Oosten en in Noord-Afrika te sluiten in verband met mogelijke aanslagen. Ook Nederland raakte in de ban van het nieuws: de ambassade in Jemen werd tijdelijk gesloten en het ministerie van buitenlandse zaken kondigde een negatief reisadvies voor dat land af. Het dreigingsniveau – dat overigens al continue op ‘substantieel’ staat – is niet verder verhoogd, maar de boodschap is luid en duidelijk: terrorisme vormt nog steeds een existentieel gevaar.

Lees verder