Protesten in Sarajevo: buigen of barsten voor Bassies

Bosnie is te gekHet begon een beetje op te vallen: voormalige staatsbedrijven die vlak na privatisering faillissement aanvroegen, de aandelen verkochten en stopten met het uitbetalen van de medewerkers. Een groot gedeelte van de inwoners van Tuzla (noord-Bosnië) was in dienst van deze voormalige staatsbedrijven (waspoeder Dita, meubilair Konjuh, petrochemisch bedrijf Polihem, en kaugomfabriek Resod Guming) die allen tussen 2000 en 2008 failliet gingen. De protesten verspreidden zich als een (zo nu en dan letterlijk) lopend vuurtje door het land. Dit weekend gingen honderden mensen de straat op in Sarajevo – er waren al solidariteitsprotesten in Wenen en deze zullen mogelijk ook plaatsvinden in Belgrado.

Hoewel de vergelijking snel wordt gemaakt met de jaren ’90, gaan deze volledig mank. Aanleidingen voor de protesten zijn eerder de gevolgen van zaadjes die zijn geplant mede door het Dayton-vredesakkoord. Hiermee is de oplossing van de burgeroorlog ironisch genoeg de oorzaak geworden van de huidige institutionele deadlock waar het land zich in bevindt. Gooi daar nog een politiek handje-klap-cultuur sausje overheen en dan krijg je ongeveer wat er nu in Bosnië aan de hand is.
Lees verder

Bosnië: bestaat ook nog.

omnomnomnomnomMet al het defensienieuws van de afgelopen week (Amerikanen die hun nieuwe ‘bom der bommen‘ showen, Israël verwikkeld in diplomatiek gesteggel met Australië over een overgelopen spion), zouden we bijna onze eigen achtertuin vergeten.

Hoewel het Dayton akkoord vrede bracht in de Balkan, hield het tegelijkertijd een geïnstitutionaliseerde etnische segregatie in: elke bevolkingsgroep een eigen stuk land, een eigen parlement, eigen klaslokalen (met eigen geschiedenislessen), tot slot 3 presidenten (onder toeziend oog van een internationale High Rep, anders wordt het herrie) en klaar is Kees. Of toch niet? Lees verder