Cyber: zegen of vloek voor insurgents?

#wegmetcyberAls we de vorige Amerikaanse minister van Defensie mogen geloven staan cyber 9/11 en cyber Pearl Harbor op de stoep. Nog niet zo heel lang geleden gebruikte een extremist nog de media om haarfijn uit te leggen waarom hij deed wat hij deed. De online campagnes slaan aan. Steeds meer jihadisten voelen zich blijkbaar geroepen om deel te nemen in een strijd waar ze in directe zin weinig mee van doen hebben. In deze strijd worden GSM’s ingezet om bermbommen tot ontploffing te brengen, websites gehackt, of met behulp van social media hele wijken gemobiliseerd. Een goed voorbeeld is de Arabische lente die grotendeels op deze wijze vorm heeft gekregen. 

Dat ook terroristen en insurgents het cyberdomein hebben gevonden en weten in te zetten, zoveel is duidelijk. Maar is de dreiging wel allemaal zo erg als wij zelf soms denken? Of beter, kunnen wij ons voordeel doen met het gebruik van cyberspace door insurgents.
Lees verder

Advertenties

Cyber. Catchy en vooral: *katsjieng*!

Well played Kim-van-dienst. Well played.Recentelijk schreef Stukje Duiding over hoe big data volgens sommigen een risicoloze samenleving zou kunnen creëren  Een dergelijke uitkomst is niet alleen onhaalbaar, maar zelfs onwenselijk, zo luidde de conclusie  We zullen er immers teveel voor moeten laten of opgeven, in ieder geval vanuit een democratisch perspectief. Maar als data – en in een breder perspectief cyber – dan niet voor een risicoloze samenleving kan zorgen, kunnen we het dan niet omdraaien? Kunnen we alle beschikbare informatie en toegang tot digitale systemen dan niet uitbuiten in ons voordeel? Kunnen we, anders gesteld, zelf geen cyberoorlog gaan voeren?
Lees verder

*pieuw pieuw pieuw* “Cyberoorlog”.

cyberOpschalen! De cyberwapens die op het virtuele slagveld ingezet worden, worden ‘steeds krachtiger en destructiever’. Aldus een arbeids internetsocioloog in de Volkskrant. In de meest recente ‘Worldwide Threat Assessment of the US Intelligence Community’ worden cyberdreigingen prominent genoemd en ook de NAVO heeft er sinds vorige week een handboek voor. Er staat ‘cyberwar’ op de kaft, dus dan weet je het wel: zandzakken voor de deur en virtuele schuttersputjes graven!

Het discours is typerend: het gaat er allereerst van uit dat er überhaupt zoiets is als een ‘cyberoorlog’, dat er dus ook blijkbaar sprake is van een ‘slagveld’ en dat deze ‘krachtige en destructieve’ gevolgen hebben. Er is een zekere stelligheid die van de term ‘cyberoorlog’ uit gaat. Mag best een korreltje zout op: de vraag is namelijk in hoeverre cyberaanvallen zich weten te ontwikkelen tot een kinetische confrontatie met grote gevolgen en in hoeverre het dermate succesvol is dat het dé toekomst is voor ons militair arsenaal. Het antwoord is: (nog) ‘niet’. Cyber klinkt wel heel nieuw en hip, maar in principe is het geen schokkende nieuwe technologische ontwikkeling.
Lees verder