Cuba + Twitter = revolución?

Current-Event-Cat-Cuban-TwitterHet programma ZunZuneo, inmiddels beter bekend als het ‘Cubaanse Twitter’, blijkt onderdeel geweest te zijn van een Amerikaans plan om een ‘Cubaanse Lente’ te ontketenen, zo onthulde het persbureau AP afgelopen week. Een dergelijke plan ter verspreiding van de democratie is niet uniek en bestaan in allerlei smaken en vormen. Welke aannames liggen hieraan ten grondslag en, nog belangrijker, blijken die in de praktijk te kloppen?

Lees verder

Sphinxiaans pokeren: democratie in Egypte

Anti-Morsi_poster_in_a_carRecente ontwikkelingen in Egypte doen de wereld opnieuw haar adem inhouden. In een regio die toch al wordt gekenmerkt door geweld, chaos en instabiliteit is het in Egypte – dat tot nu toe samen met Tunesië als een voorbeeld voor de regio werd genoemd en een belangrijke bondgenoot is van het Westen – afgelopen week tot grote ongeregeldheden gekomen. Na enorme protesten, waarbij miljoenen mensen het aftreden van de gekozen president Morsi eisten, geep het leger in met een ultimatum: de president kreeg 48 uur om gehoor te geven aan de eisen van het volk en de impasse met de oppositie te doorbreken. Omdat Morsi vervolgens weigerde af te treden werd hij op 3 juli een handje geholpen door het leger. Hij werd afgezet en vervangen door Adly Mansour, die interim-president zal blijven tot er nieuwe verkiezingen worden gehouden.

In de media ging het direct na het afzetten van Morsi vooral over de vraag of het hier al dan niet om een coup ging. De meningen zijn verdeeld. Lees verder

Big Data: crackpijp voor veiligheidsjunkies

Gaat U maar rustig slapenVelen zijn er pas sinds Snowden achter gekomen: er is niet alleen heel veel informatie, er wordt ook zoveel mogelijk informatie opgeslagen. Zoveel zelfs, dat slechts 2% van alle opgeslagen informatie niet digitaal is. Maar wat betekent, zoals Foreign Affairs begin vorige maand kopte, deze rise of big data nou precies voor onze maatschappij? En nog interessanter, wat betekent deze voor onze veiligheid?

Digitalisering, datafication en jeukende handen
Deze verzameldrift van informatie valt geenszins onder digitalisering, waar bestaande (analoge) informatie digitaal wordt opgeslagen. Doordat je tegenwoordig voor een grijpstuiver petabytes aan informatie kan parkeren, is het verzamelen en opslaan van informatie niet langer een kostbare bezigheid. Voorheen moest er onderscheid worden gemaakt tussen strikt noodzakelijke informatie en ‘ruis’. Althans, voor zover die luxe zich al voordeed: lang niet altijd was benodigde informatie überhaupt voorhanden. Waar een halve eeuw geleden inlichtingendiensten nog letterlijk artikeltjes uit kranten knipten en opsloegen, is dezelfde informatie (en zoveel meer) slechts een muisklik verwijderd. Resultaat: zowel overheden als bedrijven slaan informatie op over zaken die voorheen nooit rendabel werden geacht: kroeg- en dorpspleinachtige gesprekken via Facebook en Twitter, professionele netwerken via LinkedIn, collectieve trends (in 2006 was het Bebo, in 2012 Whitney Houston) via Google Search, tot zelfs het registreren van windowshop-gedrag door centjesloze shopaholics op Pinterest. Dit valt onder de beweging van het nieuwe verschijnsel ‘datafication’: dagelijkse bewegingen, gedragingen en uitingen worden voor het eerst gecodificeerd en opgeslagen.

Lees verder

Een democratisch Iran: zit niemand op te wachten

kamVolgende week is het weer zover. De Islamitische Republiek van Iran zal de elfde opvoering van haar toneelstuk “democratische verkiezingen” houden. Zowel nationaal als internationaal wordt ons d.m.v. een sterk staaltje acteerwerk, waarbij zelfs Al Pacino zijn vingers zou aflikken, wijs gemaakt dat er heel veel op het spel staat. Maar is dat daadwerkelijk zo? Kan een andere president de internationale zorgen over het atoomprogramma wegnemen of zelfs voor een koersverandering zorgen?
Lees verder