Europa, uw tijd is bijna voorbij!

eu armyOp 24 februari publiceerde Coalition for Defense het artikel ‘What’s next, Mr Putin?’ bij de afsluiting van de Olympische Spelen in Sotsji. In de daaropvolgende weken werden zijn vervolgstappen duidelijk. Pokeraar Poetin piekt op het geopolitieke speelveld terwijl de Verenigde Staten, Europese politici en Westerse olieconcerns zich verliezen in een complex Monopoly-spel om Poetin te dwingen op zijn schreden terug te keren. Het strategische uur van Europa is bijna geslagen, zo betoogt Ton Welter.
Lees verder

Iran en de Arabische wereld: geboren of gezworen vijanden?

iran saudiDe meeste Arabische regimes staan onverminderd wantrouwig tegenover de Islamitische Republiek Iran. Geen essentiële identiteitsverschillen, maar politieke processen liggen ten grondslag aan de perceptie van vijandschap tussen de Arabische wereld en Iran.

Het is voor het Iraanse regime niet eenvoudig om in de Arabische wereld constructieve relaties op te bouwen. Sinds de revolutie van 1979 beperken Irans relaties zich tot gemarginaliseerde groepen zoals Hezbollah, Hamas en het Syrische regime. En waar het Iraanse regime in de laatste tien jaar ook constructieve relaties heeft opgebouwd met de Irakese regering, staan de meeste Arabische regimes onverminderd wantrouwig tegenover de Islamitische Republiek.

Lees verder

Het air-sea battle concept: boksen met lange armen

air-sea-battlesIedere generatie heeft ‘recht’ op zijn geopolitieke strijd en wij dus ook. Wat dat betreft zijn de tekenen gunstig: we staan aan de vooravond van een aanzienlijke koerswijziging in de politieke en militaire strategie van de enige ‘hyperpower’ van de wereld, Amerika. De vraag waar het in dit artikel om draait is waarom een dergelijke koerswijziging nodig is en in welke richting ontwikkelingen zich aan het ontvouwen zijn. Oftewel: hoe politieke en militair-strategische veranderingen leiden tot een nieuw militair operatieconcept van Amerika.

In 2014 zal de operatie in Afghanistan afgerond zijn, of anders gesteld, ze stoppen er mee. Er zullen nog enkele duizenden militairen achterblijven (hoeveel wordt nog bezien), maar het overgrote deel zal huiswaarts keren. Daarnaast zal het aantal Amerikaanse militairen dat in Europa is gestationeerd (voornamelijk in Duitsland) sterk afnemen – van 213.000 in 1989 naar minder dan 64.000 in 2013, met plannen om er de komende 5 jaar nog eens 2500  terug te halen. Hoewel dat op zijn beurt weer strategische gevolgen heeft voor Europa, zal in dit artikel de focus exclusief op Amerika liggen. Aan alles is namelijk te merken dat de VS haar aandacht aan het verschuiven is. Maar wat gaan ze precies doen? Wat zijn de nieuwe dreigingen, waar gaan hun legers naartoe, waar gaat het land in investeren en wat voor gevolgen heeft dat voor mondiale machtsverhoudingen?

Lees verder