Visieloos wijsneuzen in Midden-Oosten oliedom

Ridiculously photogenic Syrian rebel is ridiculously photogenic Het gaat niet zo lekker in Irak. Eind mei kwam een VN-afvaardiging “geschokt” terug en een gezamenlijk solidariteitsgebed van Sjiieten en Soennieten lijkt niet te voorkomen dat het land wordt meegetrokken in de regionale sektarische strijd. Wat is er allemaal aan de hand in de regio en wat zegt dit over het Westerse beleid van de laatste jaren?

Al Kaida claimde al de recente paramilitaire bestorming op de Abu Ghraib gevangenis waarbij 500 (volgens al Kaida en fans zelf zijn het er 1.000) vaak reeds ter dood veroordeelde kopstukken van de organisatie ontsnapten. De terroristische organisatie wist zichzelf met deze actie te overtreffen op tactisch gebied: eerst werd een gevangenis in Taji (ten noorden van Bagdad) bestormd als afleidingsmanoeuvre, om vervolgens met explosief materieel volgeladen auto’s op Abu Ghraib in te rijden en deze te bestormen met behulp van onder meer mortiergranaten en mitrailleurs. De 500-1000 ontsnapte gevangenen zullen hoogstwaarschijnlijk ‘slechts’ de lokale tak versterken door het conflict verder op te stoken met aanslagen. Hierbij moet men denken aan het helpen van de aldaar aanwezige Soennitische groeperingen met aanvallen op Sjiitische doelen. Dit neemt echter niet weg dat de huidige onlusten in Syrië hierbij een faciliterende rol spelen. De grens tussen Irak en Syrië is namelijk sinds het uitbreken van de Syrische burgeroorlog slecht tot niet bewaakt. West-Irak vormt hierdoor een dankbare doorvoer van onder meer wapens en strijders. Vanuit Irak werkt Syrië als een katalysator, met name omdat de Soennieten zich sinds het omverwerpen van het Soennitische Saddam-regime door de Amerikanen “gemarginaliseerd” voelen in het huidige Irak. De Al Kaida cellen waren met name tijdens de Amerikaanse bezetting “slapende” maar zijn – en dat laat de bestorming van de Abu Ghraib gevangenis duidelijk zien – weer wakker geworden.

Lees verder

Opiniestuk in NRC Handelsblad. “Misschien moeten we Assad maar steunen”

Bachar_el-Assad_graffitiVandaag (maandag 29 juli) is in NRC Handelsblad een opiniestuk van Stephan en Hans Wiegel verschenen. Het stuk gaat in op de situatie in Syrië en de auteurs nemen – zoals vaker door Stukje Duiding is gedaan – stelling tegen de notie dat het Westen (militair) moet ingrijpen in het land.

Lees verder

Maakbaarheid en buitenlands beleid

GlobePuzzleHet zijn (weer) roerige tijden op het wereldtoneel. In Syrië buldert het geweld van de burgeroorlog gestaag door, met inmiddels een totaal van zo’n 70.000 doden (maar who’s counting anyway?). Noord-Korea blijft doodleuk kernproeven uitvoeren, ondanks veroordeling op veroordeling van de Verenigde Naties. Dan Irak: hoewel grotendeels uit het nieuws verdwenen blijft instabiliteit er troef, met onder andere bomaanslagen en een conflict – vooral over de verdeling van olie-inkomsten – tussen het Koerdische noorden en de in Bagdad zetelende centrale regering. Vergeet ook vooral buurland Iran niet, die tegen de wil van de ‘internationale gemeenschap’ vrijwel zeker werkt aan een kernwapen. Toch? En dan zijn er nog de Franse inval in Mali die iedereen lijkt te steunen en natuurlijk het kaartenhuis dat Afghanistan heet (maar die oorlog tegen de Taliban hadden we toch al lang gewonnen? Mwah). En dit lijstje valt moeiteloos uit te breiden met tientallen andere (sluimerende) conflicten. Lees verder