Kijktip! Iran & het Westen

800px-Teheran_US_embassy_propaganda_statue_of_libertyHet balkon is een uiterst plezierige werkplek, dat hoef ik u niet te vertellen. Maar van Monique Samuel moeten we er af en toe toch echt vanaf komen. Iets met diepgang, voorbij de waan van de dag, verhalen achter verhalen, foto’s achter de foto’s en daar weer foto’s van, de reis die belangrijker is dan de uitkomst, nieuws maken voordat het nieuws is en het samenspel van stemmen en geluiden. Enfin, oordeelt u zelf. Wij zijn de beroerdste niet en dus gaven wij gehoor aan haar oproep: afgelopen weken reisde ik door Iran, onder andere om weer eens te proeven hoe het ervoor staat met het land.

Lees verder

Westerse vertaling van de Rouhani-mail!

amerikaHet is een dingetje aan het worden beste mensen! Een ware trend in de internationale politiek. Na Poetin heeft nu ook de Iraanse president Rouhani namelijk de Amerikaanse kranten opgezocht met een opiniestuk. Altijd lastig natuurlijk, dat dichtende taalgebruik en taroof van Iraniërs – we kunnen het ze niet kwalijk nemen: zij hadden Ferdowsi, Khayyám, Rumi en Hafez – wij hebben Mulish. En daarom hebben wij wederom een poging gedaan om de brief in klinkklare taal voor jullie te vertalen.

Lees verder

“Feestje” bouwen! Zestigste verjaardag operatie ‘laars’

photoVraagt u zich ook af waarom het Midden-Oosten bomvol zit met dictators? En waarom Iran wordt geregeerd door boze mullahs die allemaal “dood aan Amerika” schreeuwen? Het antwoord is terug te voeren tot 19 augustus 1953. Want vandaag is het 60 jaar geleden dat de moeder der staatsgrepen werd gepleegd: de allereerste coup d’état van de Verenigde Staten tegen de grootste liberaal-democraat van het Midden-Oosten en destijds de Premier van Iran: Mohammad Mossadegh.

De effecten van deze staatsgreep zijn buiten alle proporties en tot op de dag van vandaag te voelen: de islamitische Revolutie in Iran, een kwart eeuw later, was er een direct uitvloeisel van. Maar de effecten zijn ook buiten Iran voelbaar. Omringende landen in de regio zouden allemaal een heel andere ontwikkeling hebben doorgemaakt wanneer de Iraanse democratie destijds niet om zeep zou zijn geholpen. Immers, een democratisch Iran zou – aan de hand van de gevoelige geopolitieke positie die het inneemt – het Midden Oosten voor altijd doen veranderen. Alleen was dat niet wat het Westen wilde; en wat het nog steeds niet wil. Lees verder

Ahmadinejad: Miss Me Yet?

missmeyet (2)Vrijdag vinden presidentsverkiezingen plaats in Iran. Vanuit het Westen klinkt vooral opluchting over het feit dat de huidige president Ahmadinejad na acht jaar van het toneel verdwijnt. De hoop is gevestigd op een meer gematigde kandidaat die ruimte biedt voor hervormingen en, meer nog, een oplossing voor de nucleaire kwestie.

Op Trouw beargumenteren wij dat ook deze verkiezingen, ongeacht het resultaat, geen dergelijke uitkomst bieden. Sterker nog, bepaalde segmenten in het Westen zouden Ahmadinejad nog wel eens heel erg kunnen gaan missen. [SdV]  

Een democratisch Iran: zit niemand op te wachten

kamVolgende week is het weer zover. De Islamitische Republiek van Iran zal de elfde opvoering van haar toneelstuk “democratische verkiezingen” houden. Zowel nationaal als internationaal wordt ons d.m.v. een sterk staaltje acteerwerk, waarbij zelfs Al Pacino zijn vingers zou aflikken, wijs gemaakt dat er heel veel op het spel staat. Maar is dat daadwerkelijk zo? Kan een andere president de internationale zorgen over het atoomprogramma wegnemen of zelfs voor een koersverandering zorgen?
Lees verder

Verkiezingen in Iran: kiezen tussen gele honden en jakhalzen

imagesHet zal u niet ontgaan zijn: de aanloop naar de Iraanse presidentsverkiezingen is begonnen. Op 14 juni kunnen de Iraniërs naar de stembussen gaan om een nieuwe president te kiezen die de welbekende Mahmoud Ahmadinejad zal vervangen. Met de betwiste verkiezingen van 2009 (zie ook hier en hier) nog vers in het geheugen kijkt de gehele wereld gespannen toe naar de ontwikkelingen in het geopolitiek zo belangrijke land. Na 8 lange jaren Ahmadinejad hoopt men vurig op een meer gematigde vervanger. Iemand die potentieel meer ruimte creëert voor een oplossing van de nucleaire kwestie, meer politieke openheid biedt en zich minder ‘onwelwillend en vijandig‘ opstelt tegenover de ‘internationale gemeenschap’ (wat dat ook moge zijn).

Lees verder

Sparren in de Perzische Golf: kan Iran de Straat van Hormuz sluiten?

Flickr_-_Official_U.S._Navy_Imagery_-_USS_Enterprise,_USS_Dwight_D._Eisenhower,_USS_Vicksburg_and_USS_Hue_City_are_underway_in_formation.Het is weer de maand van ouderwets,  ongepolijst maritiem machtsvertoon in de Arabische Perzische Golfregio. Afgelopen week begon daar de 13e International Mine Countermeasure Exercise (IMCMEX): de grootste maritieme oefening in de regio die tot en met 30 mei zal duren. Naast de Verenigde Staten – die hun vijfde vloot in de regio hebben gestationeerd – doen ruim 40 andere landen mee aan de oefening. Namens Nederland is de Defensie Duikgroep (DDG) van de Koninklijke Marine afgevaardigd.
Lees verder

Wapens voor Israël: onschuldige deal of strategische blunder?

Israeli_F-16s_at_Red_Flag2De Amerikaanse minister van defensie Chuck Hagel was onlangs in Israël om wapens te verkopen. Het ging daarbij om de V-22 Osprey – die door kantelbare propellers  kan landen als helikopter en vliegen als een vliegtuig – en KC-135 tankvliegtuigen. Onschuldig spul zo lijkt het. Van het soort waarmee we Syrische rebellen blij maken en het vervolgens ‘non-lethal assistance’ noemen. En de VS ontvangt er ook nog geld voor. Goeie deal dus? Of toch een strategische blunder?

Lees verder