To Russia with love: zonder steun van de Russen is er niets te halen in Syrië

MAAR WE MOETEN IETS DOEN!Gisteren bekende de eerste Nederlandse politieke partij kleur inzake Syrië. Volgens de fractievoorzitter van GroenLinks, Bram van Ojik, is een militaire optie bittere noodzaak. Allemaal leuk en aardig, maar wat kan Nederland eigenlijk doen? Of, als we de situatie breder trekken: wat kan een eventuele coalitie daar eigenlijk doen?

Wat men ook moge vinden van de rode lijnen die door Obama zijn uitgezet, ze zijn nu eenmaal getrokken en daarmee onderdeel van een politieke realiteit. De Amerikanen zullen er naar moeten handelen, anders zal hun geloofwaardigheidsprobleem in de regio alleen maar erger worden. Dat kan het Westen zich niet veroorloven, omdat de ‘klassieke instituties’ zoals de VN, maar ook de NAVO internationaal toch al steeds minder serieus genomen lijken te worden. De VN-Veiligheidsraad werd al vaker door de Verenigde Staten gepasseerd en nu gaan ook in Europa stemmen op om militair in te grijpen in de Syrische burgeroorlog. Omdat de permanente leden China en Rusland dwarsliggen zal dat wederom buiten de Veiligheidsraad om moeten gebeuren. Voor Nederland – als directe steun door ons geleverd gaat worden – zal dat behoorlijk nieuw terrein zijn: de inval in Irak steunde Nederland immers alleen politiek, niet militair. Ons land is normaliter gewend om te wachten op groen licht van de VN. Zodra zij een fax naar de NAVO sturen dat die wat hen betreft ‘wat’ mag gaan doen, kunnen zij aan de slag. We zullen een mogelijke inmenging in de Syrische opstand hier bekijken volgens drie scenario’s: via de VN Veiligheidsraad, ingrijpen buiten de VN Veiligheidsraad om, of (en ons advies) de zaken wat pragmatischer bekijken.
Lees verder

Hezbollah: terroristen of geterroriseerden?

flickr.com/photos/49609463@N05/

flickr.com/photos/49609463@N05/

“Het is goed dat de EU heeft besloten Hezbollah te noemen wat het daadwerkelijk is: een terroristische organisatie,” verdedigde Frans Timmermans de beslissing van de EU om Hezbollah’s militaire vleugel op de lijst van terreurorganisaties te plaatsen. Na de beschuldiging van betrokkenheid bij de Burgas aanslag en het Cyprus incident komt dit nauwelijks als een verrassende zet.

De echte reden om Hezbollah op de terreurlijst te plaatsen is echter vooral politiek van aard: voor de EU (met de handen in het haar wat het aan moet met ‘Syrië’) was dit de ideale kans om wraak te nemen voor de schaamteloze deelname van Hezbollah in de burgeroorlog.

Lees verder

Militair ingrijpen kan Syrië alleen maar verder ontwrichten

800px-Tomahawk_with_F-14

Dit artikel staat in Atlantisch Perspectief, nummer 5, 2013.

Voorstanders van militair ingrijpen in Syrië, waaronder tegenwoordig zelfs vredesbeweging IKV Pax Christi,[i] geven zowel geopolitieke als humanitaire redenen die een dergelijke stap zouden legitimeren. Daarbij overheerst bij velen het gevoel dat we niet aan de zijlijn mogen blijven toekijken als gruwelijkheden, zoals die in Syrië plaatsvinden, zich ergens ter wereld voordoen. We moeten toch iets doen? Hoe nobel dergelijke oproepen ook mogen klinken, ze zijn gebaseerd op een onrealistisch en overmoedig maakbaarheidsdenken. Een militaire interventie kan Syrië alleen maar verder ontwrichten en het Westen doet er dan ook verstandig aan zich niet in de strijd te mengen.

Lees verder

Misschien moeten we Assad maar steunen

Bron: tiny.cc/freesyria

Bron: tiny.cc/freesyria

Dit opiniestuk stond op maandag 29 juli in NRC Handelsblad.  

Pas op dat die versplinterde rebellen in Syrië zich later niet tegen ons keren. Leer van Irak en Afghanistan, betogen Hans Wiegel en Stephan de Vries.

De strijd in Syrië is inmiddels ontaard in een burgeroorlog van allen tegen allen. Volgens velen nog altijd reden genoeg om te pleiten voor het verlenen van Westerse militaire steun aan rebellen. Dat is discutabel: Assad steunen zou vanuit Westers perspectief zelfs pleitbaar zijn.

Lees verder

Visieloos wijsneuzen in Midden-Oosten oliedom

Ridiculously photogenic Syrian rebel is ridiculously photogenic Het gaat niet zo lekker in Irak. Eind mei kwam een VN-afvaardiging “geschokt” terug en een gezamenlijk solidariteitsgebed van Sjiieten en Soennieten lijkt niet te voorkomen dat het land wordt meegetrokken in de regionale sektarische strijd. Wat is er allemaal aan de hand in de regio en wat zegt dit over het Westerse beleid van de laatste jaren?

Al Kaida claimde al de recente paramilitaire bestorming op de Abu Ghraib gevangenis waarbij 500 (volgens al Kaida en fans zelf zijn het er 1.000) vaak reeds ter dood veroordeelde kopstukken van de organisatie ontsnapten. De terroristische organisatie wist zichzelf met deze actie te overtreffen op tactisch gebied: eerst werd een gevangenis in Taji (ten noorden van Bagdad) bestormd als afleidingsmanoeuvre, om vervolgens met explosief materieel volgeladen auto’s op Abu Ghraib in te rijden en deze te bestormen met behulp van onder meer mortiergranaten en mitrailleurs. De 500-1000 ontsnapte gevangenen zullen hoogstwaarschijnlijk ‘slechts’ de lokale tak versterken door het conflict verder op te stoken met aanslagen. Hierbij moet men denken aan het helpen van de aldaar aanwezige Soennitische groeperingen met aanvallen op Sjiitische doelen. Dit neemt echter niet weg dat de huidige onlusten in Syrië hierbij een faciliterende rol spelen. De grens tussen Irak en Syrië is namelijk sinds het uitbreken van de Syrische burgeroorlog slecht tot niet bewaakt. West-Irak vormt hierdoor een dankbare doorvoer van onder meer wapens en strijders. Vanuit Irak werkt Syrië als een katalysator, met name omdat de Soennieten zich sinds het omverwerpen van het Soennitische Saddam-regime door de Amerikanen “gemarginaliseerd” voelen in het huidige Irak. De Al Kaida cellen waren met name tijdens de Amerikaanse bezetting “slapende” maar zijn – en dat laat de bestorming van de Abu Ghraib gevangenis duidelijk zien – weer wakker geworden.

Lees verder

Opiniestuk in NRC Handelsblad. “Misschien moeten we Assad maar steunen”

Bachar_el-Assad_graffitiVandaag (maandag 29 juli) is in NRC Handelsblad een opiniestuk van Stephan en Hans Wiegel verschenen. Het stuk gaat in op de situatie in Syrië en de auteurs nemen – zoals vaker door Stukje Duiding is gedaan – stelling tegen de notie dat het Westen (militair) moet ingrijpen in het land.

Lees verder

Chemische wapens veranderen niets aan de situatie in Syrië (volledig)

Soldiers from the newly formed Joint NBC unit perform decontamination procedures as they take part in the logistical exercise Iron Ration.Dit artikel verscheen eerder in een ingekorte versie op Trouw

Het is opzienbarend dat nu zelfs ‘vredesactivisten’ inzetten op een militaire interventie in Syrië. Dat verandert echter helemaal niets aan de situatie. Het Westen moet wegblijven uit het Syrische wespennest, zelfs als chemische wapens worden ingezet.

De discussie over al dan niet ingrijpen in de Syrische burgeroorlog woedt ook in Nederland al geruime tijd. Enerzijds wordt terughoudend gereageerd op de ontwikkelingen in Syrië: niets doen is ook een optie en hoewel het moeilijk is aan de zijlijn te blijven staan is dat wel het verstandigst, zo luiden de argumenten dan. Bovendien, zo stelde de voormalige gezant van de Verenigde Naties en de Arabische Liga voor Syrië, Kofi Annan, in maart, zou het al te laat zijn voor militair ingrijpen in Syrië. Anderen beargumenteren dat de huidige politiek van non-interventie een massamoord faciliteert en bovendien gevaar oplevert voor Nederland in de vorm van jihadisme. Ingrijpen zou verstandiger zijn.

Lees verder

Polderjihadisten: strategisch risico voor Nederland?

IamsupersyrialNavelstaardigerig als de media zijn, wordt er bij polderjihadisten vooral niet verder gekeken dan de Nederlandse neus lang is. Zodra een polderjihadist (mogelijk) terugkomt tussen zes plankjes verzandt de berichtgeving vooral in schoolkrantjournalistiek: wat voor jongen was het? Wat vinden de buren? Spijbelde hij ook wel eens? Wanneer liet hij zijn baard staan en waarom? Want human interest moet het schijnbaar ontastbare en onbegrijpelijke, tastbaar en begrijpelijk maken. En, ook typisch Nederlands, wat kunnen wij er vooral zelf aan doen?  Is het de schuld van de omgeving? Is het de schuld van het internet? Of zit het in de varianten van politieke, a-politieke en jihadistische salafistische bewegingen?

Het verschijnsel van islamitische jonge mannen die de islamitische strijd ook buiten de landsgrenzen voeren is niet nieuw, ook niet voor Europa. Toch is de rol die deze buitenlandse strijders spelen in conflicten door de jaren heen veranderd. Zij vormen hierdoor een tweezijdig veiligheidsprobleem, maar in de berichtgeving is de gevaarlijkste zijde van deze medaille onderbelicht.
Lees verder

Kijktip: BBC docu History of Syria

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=Ln8-_9D_a88]

Handig man. Twitter. Hoef je als journalist de deur niet meer uit, maar kan je gewoon de tijdlijn van correspondenten CTRL-V’en. Bij de BBC doen ze dat anders. Daar sturen ze gewoon een afritsbroek naar Syrië om even te kijken hoe het nou allemaal zit. Tijd voor een stukje zondagse zingeving: historicus Dan Snow geeft een heldere analyse en duidt binnen een uur het historische hoe-wat-waar van Syrië. Kijk mee naar de eeuwenlange opbouw van een hedendaagse burgeroorlog. [DK]

Bizar: duiding aan het Syrische front


We wilden ons er eigenlijk niet aan wagen: Syrië. Zo zouden we wild kunnen speculeren over de tonnen aan mosterdgas en chemische wapens die het land rijk is (van wie zijn die als de burgeroorlog eindigt?), of de Iraanse Revolutionaire Garde en de Russische elite eenheden (Spetsnaz) Assad nou wel of niet een handje meehelpen en wanneer wij denken dat Assad zal wegvluchten aftreden. Gaan we (nog even) niet doen. Wat we wel gaan doen, is eens bekijken hoe de (overigens vandaag in NRC Next prima geduide) wapenwedloop tussen anti-tankmunitie en (Russische ge-upgrade T72) tanks er op de grond aan toe gaat. Met name vanaf 29:40 (en vanaf 30:30 een meneer die wel een heel groot engeltje op de schouders heeft) kunt u meteen zien waarom een dergelijk tankschild voor het Syrische regeringsleger geen overbodige luxe is, en wat de Syrische rebellen terroristen opstandelingen doen met Amerikaans materieel.

Update: agitprop-alarm – er zijn enkele vraagtekens bij dit filmpje te plaatsen: de man in kwestie richt (vanaf het dak) recht vooruit – best gek als je een tank op de grond wilt raken. Er is geen duidelijke impact te zien die bij het afvuren hoort, het lijkt eerder om een op afstand ingezette explosie te gaan. Aanvankelijk dachten wij dat de kleinere na-explosies op 31:46 kwamen van het reactief pantser, maar aangezien het gaat om oudere modellen van de T72 is er hier waarschijnlijk sprake van cook-offs van binnenin opgeslagen machinegeweermunitie. Daarnaast komen de collega-tanks wel heel laat na impact in beweging: in tegenstelling tot de meneer op 30:30. Het is niet ondenkbaar dat er creatief is gemonteerd: oftewel dat het afvuren van de antitankmunitie niet bij de getoonde explosie hoort. Toegegeven: the fog of war is in Syrië wel héél dik. Desalniettemin geeft dit filmpje wel prima weer hoe een asymmetrische oorlog eruitziet.
[DK & SdV]